پیشینه کشت سلول


 

يكي از ويژگی های اغلب موجودات چند سلولی بودن يا به عبارت ديگر تشكيل شدن آن ها از چندين نوع سلول مختلف است. در چنين حالتی سلول ها اغلب جنبه تخصصی به خود مي گيرند. هر چند قادر به انجام تمامی فعاليت هاي مورد نياز موجود زنده به تنهايی نيستند. نتيجه اين تخصصی شدن سلول ها اين است كه موجودات از تعدادی سلول مختلف با اندازه، شكل، ساختار و عملكرد ويژه خود تشكيل مي شوند. بسياری از سلول های موجودات مختلف تحت شرايط خاص قادرند در خارج از اندام و يا بافت اصلی خود به رشد و تكثير خود ادامه دهند. سلول های ايزوله شده، بافت ها يا اندام ها را می توان در ظروف پلاستيكی يا شيشه ای با درجه حرارت های تعريف شده كه در انكوباتور ايجاد می شود نگهداری و تكثير داد در عين حال كه با يك محيط حاوی مواد مغذی و فاكتور های رشد سلولی تغذيه مي شوند. كشت  in vitro‌اندام ها، بافت ها و سلول ها مجموعاً تحت عنوان كشت بافت ناميده می شود كه در بسياری از شاخه های علمی مورد استفاده قرار می گيرد. پيشرفت تكنيك های كشت بافت مديون دو شاخه اصلی از تحقيقات پزشكی يعنی مطالعات سرطانی و ويروس شناسی است.

كشت سلول يا بافت يك تكنيك جديد نيست. در متون علمی منابعی وجود دارد كه تاريخ آن ها به سال 1885 بر می گردد. يك جنين شناس به نام Roux، توانست جنين يك جوجه را به مدت چند روز در ظرف محتوی محلول بافر نمكی گرم نگهداری نمايد. اين اولين مورد ثبت شده از موفقيت در رشد و تكثير يك بافت در خارج از بدن بود. در سال 1903 Jolly مشاهدات خود را در ارتباط با زنده ماندن سلول در محيط in vitro و تقسيم سلولی با استفاده از لوكوسيتهای سمندر به تفصيل بازگو نمود. چون در آزمايشات اوليه قسمت هايی از بافت مورد مطالعه قرار می گرفتند، عنوان كشت بافت به آن اطلاق شد. معمولاً اصطلاح كشت بافت زمانيكه سلول ها براي مدتی بيش از 24 ساعت در شرايط in vitro نگهداری شوند مورد استفاده قرار می گيرد. توسعه كشت سلول های حيوانی به كار های Ross Harrison در سال 1907 بر روی سلول های بافت جنين قورباغه باز می گردد. در ابتدا سلول ها و بافت ها در مايع لنفی و بعد ها پلاسمايی كشت داده می شدند. در سال 1912 Carrel توانست سلولهای بافت پیوندی قلبی جنين جوجه را به مدت طولانی کشت دهد. در سال 1952 از سرطان رحم، اولین لاین سلول انسانی به نام Hela  را بدست آوردند كه انقلابی را در زمينه كشت سلول به وجود آورد. در سال 1955 Eegle و بعدها دیگران قادر شدند محیطهای کشت مناسب، فاکتورهای اتصال و لایه تغذیه کننده برای سلول را شناسایی کنند و به اين ترتيب فرمولاسيون های مواد مغذی جايگزين فراورده های بيولوژيك مثل سرم و لنف گرديد. در سال 1962 روشهایی برای نگهداری سلولهای مشتق از منشأ توموری ارائه گرديد. در سال 1968 تمایز میوبلاستهای طبیعی در شرایط in vitro مطالعه شد. در دهه 70 روشهای رشد سلولهای خاص در محیطی حاوی  ترکیبات شیمیای ارائه گردید و Gardon Sato و همکارانش احتیاجات سلول به فاکتور رشد پروتئینی، فاکتورهای اتصال نظیر گلیکوپروتئینهای با وزن مولکولی بالا در ماتریکس خارج سلول و هورمونهایی نظیر انسولین و فاکتورهای رشد شبه انسولینی را تشریح کردند. در سال 1979 Sato همكاران ترکیبات محیط کشت بدون سرم برای سلول عصبی را نيز مشخص نمودند. و بعدها تحقیقات زیادی با استفاده از تكنيك هاي کشت سلولي گسترش یافت.


    
  

               Propaganda With BIG Group  |   Copyright 2010 - 2011 by inoclon
طراحی وب سایت توسط